Bij de degradatie vorig seizoen uit de eerste klas kon nog als argument worden aangevoerd dat het spelen in die klas toch net iets te hoog gegrepen was. Voor dit seizoen op een lager niveau verwachtte menigeen dat RVC zich op zā€™n minst zou kunnen handhaven. Maar de onbevangenheid, de vastberadenheid en het enthousiasme wat menigeen in het spel van RVC ā€™33 zo bekoorde, daar is al een poos niets meer van over. Bepalende spelers die ook al die promoties hebben meegemaakt, blijven maar onder hun normale kunnen steken.

Afgelopen zondag tegen DOSR uit Roelofsarendsveen was dat niet anders. RVC werkte zich weliswaar een slag in de rondte, maar het speelde in een verkramping wat een redelijke opbouw van het spel in de weg stond. Toen Romano Giorgini in de eerste helft nog de 1-0 scoorde uit een rebound, leek RVC even te kunnen opbloeien. Maar daar stak het pover spelende DOSR kort voor rust met de 1-1 een stokje voor. Na rust een zwalkend RVC dat DOSR ook nog met 1-2 liet winnen. Na afloop beenden een paar RVC-supporters hoofdschuddend richting kantine. Zij kennen hun RVC al lange tijd niet meer terug!

Foto: Letty Blanken ā€“ Aan inzet geen gebrek bij RVC ’33